Automatyczna interpretacja wyników
Interpretacja BMI, WHR, WHtR i Tłuszcz
| BMI | WHtR | WHR | Tłuszcz | |
|---|---|---|---|---|
| Twoje parametry | 43.25 | 0.79 | 0.98 | 37.52% |
| Referencyjne | 18.5 - 25 | 0.46 - 0.53 | 0.89 - 1 | 18.6% - 24.5% |
Walidacja wskaźników
Walidacja wskaźnika BMI
Do prawidłowej walidacji wskaźnika BMI niezbędne jest wprowadzenie Obwodu talii a w niektórych przypadkach także Obwodu bioder.
| Obwód talii: | Wprowadzono |
| Obwód bioder: | Wprowadzono |
| Czy jest możliwe zwalidowanie BMI: | TAK |
Wskaźnik BMI przeszedł walidację.
Poniważ wskaźnik BMI przeszedł walidację, będzie on uwzględniony w automatycznej interpretacji.
Stan otyłości:
BMI
Otyłość III stopnia wynikająca z BMI
Twój wskaźnik BMI wynosi: 43.25. Wskazuje na Otyłość III stopnia. Jest to choroba, która widnieje w klasyfikacji ICD10 jako kod E66. Otyłość potwierdza także szacowana masa tłuszczu w organiźmie, która wynosi około 37.52% masy ciała.
Otyłość III stopnia
Z danych wynika, że chorujesz na Otyłość III stopnia. Twój stan zagraża zdrowiu i życiu niezależnie od poziomu obtłuszczenia organizmu. Może być wymagane leczenie farmakologiczne oraz chirurgiczne.
WHtR
Otyłość wynikająca z WHtR
Twój wskaźnik WHtR wynosi: 0.79. Jest to kolejny wskaźnik po wskaźniku BMI, na podstawie którego określa się stadium otyłości. Zgodnie z przyjętymi normami dla przeciętnych ludzi, wskaźnik ten klasyfikuje twój stan jako: Otyłość , co w klasyfikacji BMI odpowiada Otyłości III stopnia.
Prawidłowy wskaźnik WHtR powinien mieścić się w granicach 0.46 - 0.53.
WHR
WHR - Otyłość pośladkowo-udowa (typu gruszka)
Wskaźnik ten jest praktycznie nieprzydatny jeżeli mamy do czynienia z niedowagą, wychudzeniem czy wygłodzeniem. Wykorzystuje go się głównie przy ocenie typu otyłości w nadwadze i chorobie otyłości.
Twój wskaźnik WHR obliczony na podsatawie obwodu talii i bioder wynosi: 0.98.
Oznacza to, że typem otyłości, na który cierpisz jest otyłość pośladkowo-udowa. Ten typ otyłości jest bezpieczniejszy niż otyłość brzuszna (typu jabłko), ponieważ tłuszcz gromadzi się w dolnych partiach ciała i raczej nie obtłuszcza najważniejszych narzadów wewnętrznych takich jak płuca, wątroba czy serce. Nie ma jednak możliwości aby to potwierdzić na podstawie wskaźników Antropometrycznych.
Otyłość pośladkowo udowa szczególnie wpływa na pośladki, biodra, uda oraz łydki. Zgromadzenie tłuszczu w tych częściach może prowadzić do uciążliwych chorób:
- żylaki
- zwyrodnienia układu kostno-stawowego kończyn dolnych
- schorzenia dróg żółciowych
Wartość wskaźnika WHR na poziomie 0,7 u kobiet oraz 0,9 u mężczyzn jest silnie skorelowana ze zdrowiem i płodnością.
Kobiety u których wartość WHR wynosi ok. 0,7 posiadają optymalny poziom estrogenów oraz są mniej podatne na choroby układu krążenia, cukrzycę, czy nowotwory jajnika. Natomiast u kobiet z wysokim WHR ( 0,8 i więcej) mogą występować problemy z zajściem w ciąże.
Mężczyźni z wartością WHR na poziomie ok. 0,9 są mniej narażeni na ryzyko wystąpienia zachorowań na raka prostaty i jąder oraz są bardziej płodni.
Tłuszcz
Tłuszcz
Przeczytaj więcej o tkance tłuszczowej
Szacowana masa tkanki tłuszczowej została policzona na podstawie średniej wskaźników YMCE oraz RFM. Te wskaźniki wypadają lepiej w przypadku większej części społeczeństwa. Wskaźnik BF (Body Fat Index) jest dobrym wskaźnikiem jedynie przy otyłości brzusznej w nadwadze i otyłości.
Ustalenie odpowiedniego poziomu tłuszczu zależy zarówno od płci danej osoby jak i jej wieku. Odpowiedni poziom tkanki tłuszczowej wzrasta także z wiekiem. Na uwagę zasługuje fakt, że kobiety potrzebują go znacznie więcej w organiźmie niż mężczyźni.
Odpowiedni poziom tłuszczu w Twoim przypadku powinien oscylować od 18.6% do 24.5% masy ciała.
Twój szacowany poziom tłuszczu to 37.52% masy ciała.
Pamiętaj, że to poziom wyliczony na podstawie wzoru. W rzeczywistości masa tkanki tłuszczowej w Twoim organiźmie może być inna. Aby dokładnie zbadać ilość tłuszczu, normalnie wykonuje się badania obrazowe lub bada się go mierząc grubość fałdów skórnych.
To zdecydowanie więcej niż norma dla Twojego wieku i płci! Podejmij działania w celu jego redukcji! Ze względu na znaczne przekroczenie normy zalecamy kontakt z lekarzem.
Tłuszcz jest bardzo istotnym składnikiem ciała oraz samej diety. Zarówno jego nadmiar jak i niedobór ma ogromny negatyny wpływ na cały organizm, dlatego tak ważnym jest utrzymywanie go na odpowiednim poziomie.
Tkanka tłuszczowa nie tylko uczestniczy w magazynowaniu energii, ale również pełni funkcję organu endokrynnego wydzielającego wiele substancji bioaktywnych, zwanych adipokinami.
Zaburzenia w wytwarzaniu tych czynników powodują liczne nieprawidłowości metaboliczne oraz modyfikują odpowiedź immunologiczną organizmu - tak ważnej w całym naszym życiu a w szczególności w dobie obecnej pandemiii koronawirusa. Z tego powodu coraz więcej badań potwierdza cięższe przechodzenie tej choroby przez osoby z nadwagą lub otyłością.
Masa ciała
125 kg
Średnia waga mężczyzn w twoim przedziale wiekowym wynosi 90 kg.
Ważysz średnio o 28% (35 kg) więcej niż mężczyźni w podobnym wieku w Polsce.
Prawidłowa waga dla Twojego wzrostu powinna wynosić: 53-72 kg.
Twoja masa ciała jest wyższa niż zakres prawidłowej wagi osób dorosłych o wskazanym wzroście.
Zaleca się zmniejszenie masy ciała o 62 kg.
Wzrost
170 cm
Średni wzrost mężczyzn w twoim przedziale wiekowym wynosi 180 cm.
Twój wzrost jest średnio o 6% (10 cm) niższy niż mężczyzn w podobnym wieku w Polsce.
Zagrożenia wynikające z otyłości III stopnia
Otyłość w każdym stadium choroby może poważnie zaburzać pracę całego organizmu – prowadząc do licznych powikłań. Nadmiernie rozwinięta tkanka tłuszczowa wydziela czynniki prozapalne, utrzymujące w organizmie osoby otyłej stały stan nieznacznie nasilonego zapalenia. Prowadzi to do powolnego postępującego uszkadzania komórek i narządów, czego bezpośrednim skutkiem mogą być takie choroby jak:
- Nadciśnienie tętnicze
- Miażdżyca
- Podwyższony cholesterol LDL
- Choroba niedokrwiennej serca i inne choroby układu krwionośnego
- Ryzyko powstawania zakrzepów krwi
- Cukrzyca typu 2
- Problemy z układem pokarmowym
- Kamica nerkowa
- Choroby pęcherzyka żółciowego
- Zaparcia
- Hemoroidy
- Problemy z układem moczowym
- Zwiększone zagrożenia nowotworami macicy i jąder
- Zapalenie ścięgien
- Bóle kręgosłupa i stawów
- Skrzywienie kręgosłupa / dyskopatia
- Problemy z podbiciem stopy
- Płaskostopie
- Artretyzm
- Niedokrwienie kończyn
- Żylaki kończyn
- oraz znacznie więcej
W przypadku otyłości III stopnia prawdopodobieństwo wystąpienia powyższych schorzeń jest bardzo wysokie, włącznie z zagrożeniem wystąpienia nagłej śmierci sercowej. Z tego powodu taki stan wymaga natychmiastowego podjęcia leczenia - najczęściej uwzględniając leczenie chirurgiczne.
Ponadto otyłość wpływa bezpośrednio na jakość życia stwarzając problemy z:
- Ogólną kondycją i realizacją prostych aktywności fizycznych (np. wchodzenie po schodach, zakładanie lub zawiązywanie butów, schylanie się, korzystanie z wanny itp.)
- Wyglądem estetycznym
- Zapachem
- Zakupem produktów odzieżowych
Budowa ciała
Aby dobrze określić budowę ciała, należy dokładnie i prawidłowo wymierzyć wiele części ciała, uwzględniając stan otyłości lub niedożywienia człowieka. W świecie antropometrii jest jednak szereg wzorów, na podstawie których można ją określić za pomocą tylko kilku parametrów. Zaliczają się do nich między innymi wskaźniki Queteleta, Sheldona czy Rohrera.
Te proste wzory bazują głównie na parametrach wzrostu i wagi, bez uwzględniania innych składowych. To dość kontrowersyjne podejście, dlatego powstały dodatkowe algorytmy umożliwiające mniej więcj określenie budowy sylwetki na podstawie większej liczby parametrów wejściowych.
Klasyfikacja poszczególnych typów budowy ciała w takich algorytmach wiąże się z uwypukleniem konkretnych cech dla danej budowy, tymczasem większość ludzi ma typ mieszany i trudno jest ich zaklasyfikować do jakiegoś konkretnego typu budowy ciała.
Co więcej parametry wejściowe sprawiają, że typ sylwetki może ulegać zmianom np. wraz ze zmianą otyłości człowieka, co z punktu widzenia fizjologicznego nie powinno mieć miejsca przy określaniu typu budowy ciała.
Pomijając ten drobny szczgół, można z mniejszym lub większym przybliżeniem określić "aktualny" typ sylwetki człowieka. Jest on przydatny przy określaniu typów i częstotliwości aktywności fizycznych czy rodzaju diety.
Poniżej klasyfikacja Twojej sylwetki na podstawie podstawowych wzorów prostych Queteleta, Sheldona oraz Rohrera:
Twoje parametry na podstawie różnych wskaźników:
| Queteleta | Sheldona | Rohrera | Powierzchnia ciała | |
|---|---|---|---|---|
| Wskaźnik | 735.29 | 2.54 | 34 |
2.31 m2 |
| Typ budowy ciała | Otłuszczenie | Endomorficzna | Pykniczny | |
| Na pograniczu z | - | - | - |
Ze względu na prostotę powyższych wskaźników, zastosowaliśmy bardziej skomplikowaną walidację otrzymanych wyników zbudowaną w oparciu o trzycyfrową tablicę klasyfikacji somatotypowej budowy ciała Sheldona.
Dodatkowa klasyfikacja do oceny budowy ciała
| PARAMETR | WARTOŚĆ | Budowa ENDOMORFICZNA |
Budowa MEZOMORFICZNA |
Budowa EKTOMORFICZNA |
|---|---|---|---|---|
| Na podstawie wskaźników Rohrera, Sheldona i Queteleta |
- | (7) | (1) | (1) |
| BMI | 43.25 | (7) | (1) | (1) |
| Wzrost | 170cm | (7) | (4) | (1) |
| Tkanka tłuszczowa | 37.52% | (7) | (4) | (1) |
| Tkanka mięśniowa | 43% | (6) | (6) | (2) |
| Tkanka kostna | 13kg (11%) | (5) | (6) | (3) |
| WHR | 0.98 | (3) | (4) | (5) |
| WHtR | 0.79 | (7) | (1) | (1) |
| Szer. barków/bioder | 132% | (3) | (2) | (3) |
| Obwód klatka/talia | 100% | (7) | (1) | (7) |
| Szer. barków/wzrost | 46% | (7) | (6) | (1) |
| Rozmiar odzieży | 0 | |||
| Rozmiar obuwia/wzrost | 0.24 | (4) | (7) | (4) |
| Rozmiar kołnierzyka | 0 | |||
| Długość spodni/wzrost Skala Michalskiego (-) |
0 0 (-) | |||
5.5 |
3.8 |
2.4 |
Somatotypowa klasyfikacja sylwetki ciała
6 4 2
Sylwetka:
Endomorficzna
Mieszana Endo-mezomorficzna
W przypadku mieszanego typu budowy ciała, bardzo istotne znacznie ma kolejność somatotypu i współczynnik przeważający.
Sylwetka Endomorficzna
Hybryda Endo-mezomorficzna
Opis:
Sylwetka Endomorficzna
Osoby z sylwetką endomorficzną zwykle mają średnią lub dużą strukturę kości. Bardzo często mają więcej tkanki tłuszczowej niż typ ekto lub mezomorficzny. Charakteryzują się zwykle wąskimi ramionami i szerszymi biodrami. Jeżeli występuje u nich nadwaga lub otyłość, uwydatnia się przede wszystkich w dolnej części brzucha, biodrach i udach.
Osoby o budowie endomorficznej nie mają łatwo. Charakteryzują się zwykle powolnym metabolizmem, co sprawia, że ich orgniazm jest przystosowany do odkładania zapasów "na potem", czyli z łatwością budują tkanę tłuszczową, której trudno się pozbyć.
Nie oznacza to jednak, że przy odpowiedniej diecie i wysiłku fizycznym, endomorfowie nie są w stanie zbudować masy mięśniowej i pozbyć się nadmiarowego tłuszczu.
Hybryda Endo-mezomorficzna
Według badań hybrydy endo-mezomorficzna oraz mezo-endomorficzna są najczęstszymi odmianami typu budowy człowieka w krajach zachodnich i rozwijających się. Wielu kulturystów i sportowców sportów kontaktowych (np. piłkarzy, bokserów, zapaśników) ma ten typ ciała.
Hybryda Endo-mezo charakteryzuje się grubymi ramionami i nogami oraz pudełkową klatką piersiową i brzuchem. Osoby z tym typem sylwetki wyglądają potężnie, ale nie mają zwykle wyrzeźbionej figury. Może to częściowo wynikać z tego, że osoby o tym typie ciała mają tendencję do zatrzymywania wody i warstwy tłuszczu na mięśniach.
Budowa Endo-mezomorficzna często może wskazwać na osobę o typie budowy mezomorficznaj, która się krótko mówiąc "zapuściła". Może też wskazywać na osobę o budowie endomorficznej, która podjęła działania w celu redukcji tłuszczu i budowy sylwetki.
Cechy sylwetki endo-mezomorficznej:
- osoba przysadzista
- korpus w kształcie jabłka lub pudełka
- krótkie lub średniej długości, masywne ręce i nogi
- dość grube kości
- dość szerokie biodra i nieco węższe ramiona
- tendencja do otłuszczenia ciała – ramiona, uda, dolne partie brzucha
- bez wyraźnej rzeźby mięśni
- wolne lub średnie tempo metabolizmu
- szybkie przybieranie na wadze
- szybka utrata sprawności i wydolności fizycznej po zaprzestaniu treningu
- Szybka regeneracja
- Duża pojemność płuc
Leczenie otyłości III stopnia:
Głównym celem leczenia otyłości (każdego stopnia) jest obniżenie wagi chorego, oraz zapobieganie ponownemu przyrostowi masy ciała.
O sposobie leczenia zawsze powinien decydować lekarz z udziałem dietetyków i psychologów, który dobierze odpowiednią terapię indywidualnie do każdego pacjenta.
W Otyłości III stopnia najczęściej stosuje się leczenie chirurgiczne poprzedzone leczeniem zachowawczym - odpowiednią dietę, odpowiednią aktywność fizyczną oraz leczeniem farmakologicznym.
Otyłość III stopnia to stan, w którym zwykle decyduje się o włączeniu do leczenia środków farmakologicznych. Decyzję o stosowaniu leków zawsze powinien podejmować lekarz i tylko gdy zawiagą inne środki.
Farmakoterapia w tym stopniu jest wskazana o ile niemożliwe jest zastosowanie leczenia chirurgicznego - np. ze względu na choroby towarzyszące lub bardzo odległy termin potencjlanego zabiegu.
Farmakoterapia nieprawidłowo stosowana zagraża zdrowiu i życiu a jej stosowanie powinno być nadzorowane przez lekarza.
W Polsce stosuje się dwa rodzaje leków podczas leczenia otyłości:
- obniżające wchłanianie tłuszczy i przyswajanie kalorii
- wprowadzające uczucie sytości i zmniejszające apetyt
Obecnie najczęściej stosowanymi lekami są inhibitory lipazy trzustkowej (orlistat) i inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny (sibutramina).
Uwaga! Niektóre leki pierwotnie stosowane w leczeniu stanów depresyjnych (sertralina, fluoxetina, bupropion) lub padaczki (topiramat, zonisamid) wykazują działanie zmniejszające apetyt oraz ubytek masy ciała. Żaden z tych leków nie jest jednak zalecany do leczenia otyłości.
Leczenie chirurgiczne
Leczenie otyłości III stopnia metodami chirurgicznymi powinno być poprzedzone leczeniem zachowawczym z wykorzystaniem diety i farmakoterapii. Dopiero po jego zakończeniu można podjąć decyzję o zabiegu chirurgicznym.
Wskazania do leczenia chirurgicznego
Otyłość III stopnia jest sama w sobie wskazaniem do leczenie chirurgicznego. Należy jednak pamiętać, że przed leczeniem należy przeprowadzić leczenie zachowawcze oraz zweryfikować czy nie występują przeciwwskazania do przeprowadzenia zabiegu.
Rodzaje zabiegów chirurgicznych
Zabiegi chirurgiczne stosowane w leczeniu otyłości nazywają się zabiegami bariatrycznymi. Leczenie chirurgiczne jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia otyłości, ale wiąże się z ryzykiem powikłań i zgonu.
Szczególne ryzyko dotyczy osób z otyłością III stopnia, ale korzyści wynikające z ograniczenia masy ciała i utrzymania tego stanu przez dłuższy czas biorą górę nad ryzykiem powikłań związanych z otyłością w tym stanie.
W zależności od stopnia otyłości, różne zabiegi chirurgiczne odnoszą różny skutek. Decyzja z jakiej metody skorzystać powinien podjąć lekarz, który ma do wyboru szereg rozwiązań:
- by-pass żołądka (zalecany przy BMI większym niż 40)
- balon dożołądkowy (zalecany dla BMI 30-40)
- opaska żołądkowa
- mankietowa / rękawowa resekcja żołądka (zalecane przy cukrzycy, hiperlipidemii, bezdechu nocnym)
- wyłączenie żółciowo-trzustkowe
- Endoskopowa gastroplastyka - ESG (zalecany dla BMI 30-40)
Należy także pamiętać o przeciwwskazaniach do chirurgicznego leczenia otyłości. Nie powinno się go wykonywać, jeżeli chory cierpi na jedną z poniższych chorób lub dolegliwości:
- schizofrenia
- ciężka depresja (sama depresja nie jest przeciwwskazaniem)
- bulimia
- tendencje samobójcze
- niektóre inne zaburzenia psychiczne
- zaburzenia czynności nadnerczy i tarczycy
- nadużywanie alkoholu
- nadużywanie środków odurzających
- choroby zapalne przewodu pokarmowego
- choroby nowotworowe
- refluks przełyku
Wsparcie przez bliskich lub nadzór osób trzecich
Zazwyczaj wszelkie niepowodzenia próby zmniejszenia masy ciała są związane z niedostatecznie silną wolą osoby z nadwagą, która nie stosuje się do rygorów opracowanej diety czy nie prowadzi dość częstych i wydajnych aktywności fizycznych.
W przypadku otyłości II stopnia wsparcie psychologa może okazać się niezbędne. Ponadto nieocenioną pomocą jest wsparcie przez bliskich, w szczególności mieszkających z osobą otyłą. Wspólna dieta, pilnowanie godzin posiłków, liczenie kalorii i wspólny wysiłek fizyczny znacznie zwiększą szanse na zmniejszenie masy ciała.
Dieta w otyłości III stopnia:
Dieta powinna być uboga energetycznie tak, aby bilans energetyczny był ujemny. Ważne jest by dieta i dzienne zapotrzebowanie kaloryczne było ustalone przez dietetyka. Zbyt mała ilość pokarmu może powodować niedożywienie organizmu (występuje ono także u osób otyłych).
Wartości kaloryczne muszą być dobrane tak, aby organizm korzystał ze zmagazynowanej tkanki tłuszczowej jako źródła energii ale miał również dostarczane wszelkie inne niezbędne składniki odżywcze, witaminy i minerały.
Ważnym elementem diety podczas leczenia nadwagi oraz otyłości jest picie wody lub wody z cytryną, które znacznie ułatwiają procesy metaboliczne i ograniczają łaknienie.
W przypadku otyłości III stopnia, słodycze, alkohol i tłuszcz zwierzęcy są całkowicie zabronione. Mają one bardzo wysoki indeks kaloryczny i nawet mała ich ilość zniweczy cały włożony wysiłek chorego.
Należy także unikać wszelkich smażonych potraw.
Niezwykle istotnym elementem diety w leczeniu nadwagi jest zmiana nawyków żywieniowych, obejmująca:
- regularność przyjmowania posiłków - powinno to być 4-5 posiłków spożywanych o tej samej porze w odstępach od 3-4 godzin
- zmniejszenie wielkości posiłków
- wprowadzenie dokładnego i powolnego przeżuwanie pokarmu
- oddzielne przyjmowanie płynów od pokarmów stałych
- suplementacja witamin oraz mikro- i makroelementów
Dieta musi uwzględniać zamierzone tempo ubytku masy tkanki tłuszczowej i wzrostu masy mięśniowej. Zakłada się, że spadek ogólnej masy ciała powinien być dość powolny - od 0,5 do 1 kg / tydzień, czyli ok. 2-4 kg miesięcznie.
W przypadku osób z otyłością III stopnia może być to jednak za mało. W tym przypadku dietetycy zwykle ustalają spadek masy ciała na poziomie 20 proc. w ciągu 6 miesięcy.
Pamiętaj, że większy spadek masy ciała może prowadzić w późniejszym terminie do tzw. efektu jo-jo, czyli powrotu do wagi sprzed podjęcia działań - a często i znacznie większej.
Stąd po terapii zachowawczej dokonuje się zabiegu chirurgicznego by zachować wypracowaną wagę przez dłuższy okres czasu.
Kalorie
Na podstawie dostarczownych danych obliczyliśmy Twoje zapotrzebowanie na kalorie. Twoje ciało do zachowania funkcji życiowych wymaga 2324 kcal/dzień. Jest to minimalna ilość kalorii, które musisz przyjmować dziennie.
W zależności od aktywności fizycznej, jaką wykonujesz lub planujesz wykonywać prezentujemy poniżej tablicę dziennego spożycia kalorii w celu zachowania lub obniżenia aktualnej wagi:
| Aktywność fizyczna | Aby zachować masę | Aby zmniejszyć masę | Prawidłowa masa za: |
|---|---|---|---|
| Minimalna aktywność | 3253 kcal/d | 2853 kcal/d | 620 dni |
| Średnia aktywność | 3718 kcal/d | 3118 kcal/d | 413 dni |
| Znaczna aktywność | 4067 kcal/d | 3367 kcal/d | 354 dni |
| Duża aktywność | 4531 kcal/d | 3731 kcal/d | 310 dni |
| Ultra aktywność | 5345 kcal/d | 4345 kcal/d | 248 dni |
Zalecenia dietetyczne
Na podstawie Twojej budowy ciała oraz stanu otyłości, proponujemy stosować następujące zalecenia w zakresie diety. Pamiętaj, że w przypadku otyłości lub niedowagi dietę należy skonsultować lub powierzyć lekarzowi lub dietetykowi.
Poniższe zalecenia mają charakter ogólny i nie uwzględniają indywidualnych potrzeb konkrenej osoby.
| Zalecenia dietetyczne: Sylwetka Endomorficzna, Otyłość III stopnia | |
|---|---|
| BIAŁKO w diecie tylko niskotłuszczowe (np. gotowany drób bez skóry) |
20% (1-1,5g/kg masy ciała) |
| WĘGLOWODANY w diecie zastąpić węglowodany proste węglowodanami złożonymi |
60-65% (6g/kg masy ciała) |
| Błonnik w pokarmie | 5-10% |
| TŁUSZCZE w diecie Unikać tłuszczy odzwierzęcych |
10% (0.5g/kg masy ciała) |
| WODA w diecie / dobę | 3l |
| Ilość posiłków / dobę | 6-7 |
| Częstotliwość posiłków | co 2-2,5h |
| Przyjmowanie dodatkowych kalorii | Nie zaleca się |
| Przyjmowanie preparatów multiwitaminowych | Tylko w nadwadze |
| Ostatni posiłek | 2 godziny przed snem |
| Zakazane podjadanie między posiłkami | TAK |
| Zakazane podjadanie w nocy | TAK |
Aktywność fizyczna
Ponadto nieodpowiednia aktywność fizyczna może prowadzić do urazów, niedotlenienia i innych powikłań związanych z przeciążeniem organizmu.
Odpowiednio dobrane ćwiczenia w znacznym stopniu sprzyjają redukcji masy ciała i ogólnej kondycji zdrowotnej. Przyczyniają się do spalania tłuszczu i zwiększenia masy mięśniowej.
Aktywność fizyczną zwykle rozpoczyna się od ćwiczeń powszechnie uznawanych za bezpieczne jak: pływanie, ćwiczenia w wodzie, joga czy jazda na rowerze. Osoby w tym stanie nie powinny biegać bez nadzoru specjalisty czy wykonywać bardzo intensywnych ćwiczeń.

