Twoje BMI: 35.98

Automatyczna interpretacja wyników

---

	BMI	WHtR	WHR	Tłuszcz
Twoje parametry	35.98	0.6	0.84	41.12%
Referencyjne	18.5 - 25	0.46 - 0.49	0.69 - 0.8	26.6% - 33.1%

Walidacja wskaźnika BMI

Do prawidłowej walidacji wskaźnika BMI niezbędne jest wprowadzenie Obwodu talii a w niektórych przypadkach także Obwodu bioder.

Obwód talii:	Wprowadzono
Obwód bioder:	Wprowadzono
Czy jest możliwe zwalidowanie BMI:	TAK

Wskaźnik BMI przeszedł walidację.
Poniważ wskaźnik BMI przeszedł walidację, będzie on uwzględniony w automatycznej interpretacji.

Otyłość II stopnia wynikająca z BMI

Twój wskaźnik BMI wynosi: 35.98. Wskazuje na Otyłość II stopnia.
Otyłość I stopnia to choroba, która widnieje w klasyfikacji ICD10 jako kod E66. Otyłość potwierdza także szacowana masa tkanki tłuszczowej w organiźmie oraz wskaźnik WHtR.

Otyłość wynikająca z WHtR

Twój wskaźnik WHtR wynosi: 0.6. Jest to kolejny wskaźnik po wskaźniku BMI, na podstawie którego określa się stadium otyłości. Zgodnie z przyjętymi normami dla przeciętnych ludzi, wskaźnik ten klasyfikuje twój stan jako: Otyłość , co w klasyfikacji BMI odpowiada Otyłości III stopnia.

Prawidłowy wskaźnik WHtR powinien mieścić się w granicach 0.46 - 0.49.

WHR - Otyłość brzuszna (typu jabłko)

Wskaźnik ten jest praktycznie nieprzydatny jeżeli mamy do czynienia z niedowagą, wychudzeniem czy wygłodzeniem. Wykorzystuje go się głównie przy ocenie typu otyłości w nadwadze i chorobie otyłości.

Twój wskaźnik WHR obliczony na podsatawie obwodu talii i bioder wynosi: 0.84.
Oznacza to, że typem otyłości, na który cierpisz jest otyłość brzuszna. Ten typ otyłości jest szczególnie niebezpieczny. Tłuszcz gromadzi się w górnych partiach ciała, a co za tym idzie obtłuszcza ważne narządy wewnętrzne takie jak płuca, wątroba czy serce.
Otyłość brzuszna może prowadzić w szczególności do:

• problemów metabolicznych
• nadciśnienia tętniczego
• chorób układu krążenia
• powikłań chorób sercowo-naczyniowych
• powikłań chorób sercowo-naczyniowych
• cukrzycy
• zawału serca
• udaru mózgu

Wartość wskaźnika WHR na poziomie 0,7 u kobiet oraz 0,9 u mężczyzn jest silnie skorelowana ze zdrowiem i płodnością.

Kobiety u których wartość WHR wynosi ok. 0,7 posiadają optymalny poziom estrogenów oraz są mniej podatne na choroby układu krążenia, cukrzycę, czy nowotwory jajnika. Natomiast u kobiet z wysokim WHR ( 0,8 i więcej) mogą występować problemy z zajściem w ciąże.

Mężczyźni z wartością WHR na poziomie ok. 0,9 są mniej narażeni na ryzyko wystąpienia zachorowań na raka prostaty i jąder oraz są bardziej płodni.

Przeczytaj więcej o tkance tłuszczowej

Szacowana masa tkanki tłuszczowej została policzona na podstawie wskaźnika BF (Body Fat Index). W przypadku osób z nadwagą i otyłością przy otyłości brzusznej, daje on najbardziej zbliżone do prawdy wyniki.

Ustalenie odpowiedniego poziomu tłuszczu zależy zarówno od płci danej osoby jak i jej wieku. Odpowiedni poziom tkanki tłuszczowej wzrasta także z wiekiem. Na uwagę zasługuje fakt, że kobiety potrzebują go znacznie więcej w organiźmie niż mężczyźni.

Odpowiedni poziom tłuszczu w Twoim przypadku powinien oscylować od 26.6% do 33.1% masy ciała.

Twój szacowany poziom tłuszczu to 36.81% masy ciała.

Pamiętaj, że to poziom wyliczony na podstawie wzoru. W rzeczywistości masa tkanki tłuszczowej w Twoim organiźmie może być inna. Aby dokładnie zbadać ilość tłuszczu, normalnie wykonuje się badania obrazowe lub bada się go mierząc grubość fałdów skórnych.

To zdecydowanie więcej niż norma dla Twojego wieku i płci! Podejmij działania w celu jego redukcji! Ze względu na znaczne przekroczenie normy zalecamy kontakt z lekarzem.

Tłuszcz jest bardzo istotnym składnikiem ciała oraz samej diety. Zarówno jego nadmiar jak i niedobór ma ogromny negatyny wpływ na cały organizm, dlatego tak ważnym jest utrzymywanie go na odpowiednim poziomie.

Tkanka tłuszczowa nie tylko uczestniczy w magazynowaniu energii, ale również pełni funkcję organu endokrynnego wydzielającego wiele substancji bioaktywnych, zwanych adipokinami.

Zaburzenia w wytwarzaniu tych czynników powodują liczne nieprawidłowości metaboliczne oraz modyfikują odpowiedź immunologiczną organizmu - tak ważnej w całym naszym życiu a w szczególności w dobie obecnej pandemiii koronawirusa. Z tego powodu coraz więcej badań potwierdza cięższe przechodzenie tej choroby przez osoby z nadwagą lub otyłością.

Średnia waga kobiet w twoim przedziale wiekowym wynosi 76 kg.

Ważysz średnio o 34% (38 kg) więcej niż kobiety w podobnym wieku w Polsce.

Prawidłowa waga dla Twojego wzrostu powinna wynosić: 59-79 kg.

Twoja masa ciała jest wyższa niż zakres prawidłowej wagi osób dorosłych o wskazanym wzroście.

Zaleca się zmniejszenie masy ciała o 45 kg.

Średni wzrost kobiet w twoim przedziale wiekowym wynosi 165 cm.

Twój wzrost jest średnio o 7% (13 cm) wyższy niż kobiet w podobnym wieku w Polsce.

Zagrożenia wynikające z otyłości II stopnia

Otyłość w każdym stadium choroby może poważnie zaburzać pracę całego organizmu – prowadząc do licznych powikłań. Nadmiernie rozwinięta tkanka tłuszczowa wydziela czynniki prozapalne, utrzymujące w organizmie osoby otyłej stały stan nieznacznie nasilonego zapalenia. Prowadzi to do powolnego postępującego uszkadzania komórek i narządów, czego bezpośrednim skutkiem mogą być takie choroby jak:

• Nadciśnienie tętnicze
• Miażdżyca
• Podwyższony cholesterol LDL
• Choroba niedokrwiennej serca i inne choroby układu krwionośnego
• Ryzyko powstawania zakrzepów krwi
• Cukrzyca typu 2
• Problemy z układem pokarmowym
• Kamica nerkowa
• Choroby pęcherzyka żółciowego
• Zaparcia
• Hemoroidy
• Problemy z układem moczowym
• Zwiększone zagrożenia nowotworami macicy i jąder
• Zapalenie ścięgien
• Bóle kręgosłupa i stawów
• Skrzywienie kręgosłupa / dyskopatia
• Problemy z podbiciem stopy
• Płaskostopie
• Artretyzm
• Niedokrwienie kończyn
• Żylaki kończyn
• oraz znacznie więcej

W przypadku otyłości II stopnia prawdopodobieństwo wystąpienia powyższych schorzeń jest dość wysokie. Bez podjęcia leczenia oraz nadzoru lekarza i dietetyka, często kończy się pogłębieniem problemów i zwiększeniem wagi.

Ponadto otyłość wpływa bezpośrednio na jakość życia stwarzając problemy z:

• Ogólną kondycją i realizacją prostych aktywności fizycznych (np. wchodzenie po schodach, zakładanie lub zawiązywanie butów, schylanie się, korzystanie z wanny itp.)
• Wyglądem estetycznym
• Zapachem
• Zakupem produktów odzieżowych

NASTĘPNE - BUDOWA CIAŁA

Aby dobrze określić budowę ciała, należy dokładnie i prawidłowo wymierzyć wiele części ciała, uwzględniając stan otyłości lub niedożywienia człowieka. W świecie antropometrii jest jednak szereg wzorów, na podstawie których można ją określić za pomocą tylko kilku parametrów. Zaliczają się do nich między innymi wskaźniki Queteleta, Sheldona czy Rohrera.

Te proste wzory bazują głównie na parametrach wzrostu i wagi, bez uwzględniania innych składowych. To dość kontrowersyjne podejście, dlatego powstały dodatkowe algorytmy umożliwiające mniej więcj określenie budowy sylwetki na podstawie większej liczby parametrów wejściowych.

Klasyfikacja poszczególnych typów budowy ciała w takich algorytmach wiąże się z uwypukleniem konkretnych cech dla danej budowy, tymczasem większość ludzi ma typ mieszany i trudno jest ich zaklasyfikować do jakiegoś konkretnego typu budowy ciała.

Co więcej parametry wejściowe sprawiają, że typ sylwetki może ulegać zmianom np. wraz ze zmianą otyłości człowieka, co z punktu widzenia fizjologicznego nie powinno mieć miejsca przy określaniu typu budowy ciała.

Pomijając ten drobny szczgół, można z mniejszym lub większym przybliżeniem określić "aktualny" typ sylwetki człowieka. Jest on przydatny przy określaniu typów i częstotliwości aktywności fizycznych czy rodzaju diety.

Poniżej klasyfikacja Twojej sylwetki na podstawie podstawowych wzorów prostych Queteleta, Sheldona oraz Rohrera:

Twoje parametry na podstawie różnych wskaźników:

	Queteleta	Sheldona	Rohrera	Powierzchnia ciała
Wskaźnik	640.44	2.02	36.71	2.3 m2
Typ budowy ciała	Bardzo mocna	Endomorficzna	Pykniczny
Na pograniczu z	-	-	-

Ze względu na prostotę powyższych wskaźników, zastosowaliśmy bardziej skomplikowaną walidację otrzymanych wyników zbudowaną w oparciu o trzycyfrową tablicę klasyfikacji somatotypowej budowy ciała Sheldona.

Dodatkowa klasyfikacja do oceny budowy ciała

PARAMETR	WARTOŚĆ	Budowa ENDOMORFICZNA	Budowa MEZOMORFICZNA	Budowa EKTOMORFICZNA
Na podstawie wskaźników Rohrera, Sheldona i Queteleta	-	(7)	(1)	(1)
BMI	35.98	(7)	(2)	(1)
Wzrost	178cm	(1)	(4)	(7)
Tkanka tłuszczowa	41.12%	(7)	(4)	(1)
Tkanka mięśniowa	39%	(6)	(7)	(1)
Tkanka kostna	12kg (11%)	(6)	(5)	(2)
WHR	0.84	(4)	(3)	(4)
WHtR	0.6	(7)	(1)	(1)
Szer. barków/bioder	0%
Obwód klatka/talia	119%	(4)	(4)	(4)
Szer. barków/wzrost	0%
Rozmiar odzieży	XXL	(7)	(7)	(1)
Rozmiar obuwia/wzrost	0.22	(3)	(6)	(5)
Rozmiar kołnierzyka	X	-	-	-
Długość spodni/wzrost Skala Michalskiego (bardzo krótkie)	W32 L32 (52.3)	(7)	(3)	(1)
		6.1	3.7	2.6

Sylwetka Endomorficzna

Opis:

Sylwetka Endomorficzna

Osoby z sylwetką endomorficzną zwykle mają średnią lub dużą strukturę kości. Bardzo często mają więcej tkanki tłuszczowej niż typ ekto lub mezomorficzny. Charakteryzują się zwykle wąskimi ramionami i szerszymi biodrami. Jeżeli występuje u nich nadwaga lub otyłość, uwydatnia się przede wszystkich w dolnej części brzucha, biodrach i udach.

Osoby o budowie endomorficznej nie mają łatwo. Charakteryzują się zwykle powolnym metabolizmem, co sprawia, że ich orgniazm jest przystosowany do odkładania zapasów "na potem", czyli z łatwością budują tkanę tłuszczową, której trudno się pozbyć.

Nie oznacza to jednak, że przy odpowiedniej diecie i wysiłku fizycznym, endomorfowie nie są w stanie zbudować masy mięśniowej i pozbyć się nadmiarowego tłuszczu.

Cechy sylwetki endomorficznej:

NASTĘPNE - ZALECENIA DIETETYCZNE

Leczenie otyłości II stopnia:

Głównym celem leczenia otyłości (każdego stopnia) jest obniżenie wagi chorego, oraz zapobieganie ponownemu przyrostowi masy ciała.

O sposobie leczenia zawsze powinien decydować lekarz, który dobierze odpowiednią terapię indywidualnie do każdego pacjenta.

W przypadku otyłości II stopnia najczęściej stosuje się leczenie farmakologiczne, dietę oraz odpowiednią aktywność fizyczną.

---

Wspomaganie lekami w leczeniu otyłości II stopnia

Otyłość II stopnia to stan, w którym lekarz czasami decyduje się o włączeniu do leczenia środków farmakologicznych. Decyzję o stosowaniu leków zawsze powinien podejmować lekarz i tylko gdy zawiagą inne środki.

Farmakoterapia nie jest wskazana i nie powinna być stosowana jako leczenie otyłości pierwszego wyboru. Należy ją raczej traktować jako dodatkowy sposób przy leczeniu dietą i wysiłkiem fizycznym.

Farmakoterapia nieprawidłowo stosowana zagraża zdrowiu i życiu a jej stosowanie powinno być nadzorowane przez lekarza.

W Polsce stosuje się dwa rodzaje leków podczas leczenia otyłości:

• obniżające wchłanianie tłuszczy i przyswajanie kalorii
• wprowadzające uczucie sytości i zmniejszające apetyt

Obecnie najczęściej stosowanymi lekami są inhibitory lipazy trzustkowej (orlistat) i inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny (sibutramina).

Uwaga! Niektóre leki pierwotnie stosowane w leczeniu stanów depresyjnych (sertralina, fluoxetina, bupropion) lub padaczki (topiramat, zonisamid) wykazują działanie zmniejszające apetyt oraz ubytek masy ciała. Żaden z tych leków nie jest jednak zalecany do leczenia otyłości.

Jeżeli nie wyobrażasz sobie chudnięcia bez dodatkowych środków wspomagających, proponujemy zastanowić nad bezpiecznymi rozwiązaniami - np. przebadanymi suplementami diety. Pamiętaj też, że same środki nie sprawią że schudniesz. Gdy zdecydujesz się na wspomagacze, pamiętaj też o odpowiedniej diecie i wysiłku fizycznym.

---

Leczenie chirurgiczne

Leczenie otyłości II stopnia metodami chirurgicznymi powinno być poprzedzone leczeniem zachowawczym z wykorzystaniem diety i farmakoterapii. Dopiero po jego zakończeniu można podjąć decyzję o zabiegu chirurgicznym.

Wskazania do leczenia chirurgicznego

Wskazaniami do chirurgicznego leczenia otyłości jest otyłość III stopnia a w przypadku otyłości II stopnia sytuacja gdy występują dodatkowo choroby współistniejące takie jak:

• cukrzyca
• nadciśnienie tętnicze
• choroba wieńcowa
• zespół bezdechu sennego
• ciężka choroba zwyrodnieniowa stawów

Rodzaje zabiegów chirurgicznych

Zabiegi chirurgiczne stosowane w leczeniu otyłości nazywają się zabiegami bariatrycznymi. Leczenie chirurgiczne jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia otyłości, ale wiąże się z ryzykiem powikłań i zgonu.

W zależności od stopnia otyłości, różne zabiegi chirurgiczne odnoszą różny skutek. Decyzja z jakiej metody skorzystać powinien podjąć lekarz, który ma do wyboru szereg rozwiązań:

• by-pass żołądka (zalecany przy BMI większym niż 40)
• balon dożołądkowy (zalecany dla BMI 30-40)
• opaska żołądkowa
• mankietowa / rękawowa resekcja żołądka (zalecane przy cukrzycy, hiperlipidemii, bezdechu nocnym)
• wyłączenie żółciowo-trzustkowe
• Endoskopowa gastroplastyka - ESG (zalecany dla BMI 30-40)

Należy także pamiętać o przeciwwskazaniach do chirurgicznego leczenia otyłości. Nie powinno się go wykonywać, jeżeli chory cierpi na jedną z poniższych chorób lub dolegliwości:

• schizofrenia
• ciężka depresja (sama depresja nie jest przeciwwskazaniem)
• bulimia
• tendencje samobójcze
• niektóre inne zaburzenia psychiczne
• zaburzenia czynności nadnerczy i tarczycy
• nadużywanie alkoholu
• nadużywanie środków odurzających
• choroby zapalne przewodu pokarmowego
• choroby nowotworowe
• refluks przełyku

Wsparcie przez bliskich lub nadzór osób trzecich

Zazwyczaj wszelkie niepowodzenia próby zmniejszenia masy ciała są związane z niedostatecznie silną wolą osoby z nadwagą, która nie stosuje się do rygorów opracowanej diety czy nie prowadzi dość częstych i wydajnych aktywności fizycznych.

W przypadku otyłości II stopnia wsparcie psychologa może okazać się niezbędne. Ponadto nieocenioną pomocą jest wsparcie przez bliskich, w szczególności mieszkających z osobą otyłą. Wspólna dieta, pilnowanie godzin posiłków, liczenie kalorii i wspólny wysiłek fizyczny znacznie zwiększą szanse na zmniejszenie masy ciała.

Dieta w otyłości II stopnia:

Dieta w otyłości II stopnia powinna być dobrana przez dietetyka. Jest to o tyle ważne, że musi ona uwzględniać zamierzone tempo ubytku masy tkanki tłuszczowej i wzrostu masy mięśniowej. Spadek ogólnej masy ciała powinien być dość powolny - od 0,5 do 1 kg / tydzień.

---

Kalorie

Na podstawie dostarczownych danych obliczyliśmy Twoje zapotrzebowanie na kalorie. Twoje ciało do zachowania funkcji życiowych wymaga 1831 kcal/dzień. Jest to minimalna ilość kalorii, które musisz przyjmować dziennie.

W zależności od aktywności fizycznej, jaką wykonujesz lub planujesz wykonywać prezentujemy poniżej tablicę dziennego spożycia kalorii w celu zachowania lub obniżenia aktualnej wagi:

Aktywność fizyczna	Aby zachować masę	Aby zmniejszyć masę	Prawidłowa masa za:
Minimalna aktywność	2563 kcal/d	2163 kcal/d	450 dni
Średnia aktywność	2929 kcal/d	2429 kcal/d	360 dni
Znaczna aktywność	3204 kcal/d	2604 kcal/d	300 dni
Duża aktywność	3570 kcal/d	2870 kcal/d	257 dni
Ultra aktywność	4211 kcal/d	3411 kcal/d	225 dni

Zalecenia dietetyczne

Na podstawie Twojej budowy ciała oraz stanu otyłości, proponujemy stosować następujące zalecenia w zakresie diety. Pamiętaj, że w przypadku otyłości lub niedowagi dietę należy skonsultować lub powierzyć lekarzowi lub dietetykowi.

Zalecenia dietetyczne: Sylwetka Endomorficzna, Otyłość II stopnia
BIAŁKO w diecie tylko niskotłuszczowe (np. gotowany drób bez skóry)	20% (1-1,5g/kg masy ciała)
WĘGLOWODANY w diecie zastąpić węglowodany proste węglowodanami złożonymi	60-65% (6g/kg masy ciała)
Błonnik w pokarmie	5-10%
TŁUSZCZE w diecie Unikać tłuszczy odzwierzęcych	10% (0.5g/kg masy ciała)
WODA w diecie / dobę	3l
Ilość posiłków / dobę	6-7
Częstotliwość posiłków	co 2-2,5h
Przyjmowanie dodatkowych kalorii	Nie zaleca się
Przyjmowanie preparatów multiwitaminowych	Tylko w nadwadze
Ostatni posiłek	2 godziny przed snem
Zakazane podjadanie między posiłkami	TAK
Zakazane podjadanie w nocy	TAK

NASTĘPNE - ZALECENIA TRENINGOWE

Aktywność fizyczna

W przypadku otyłości II stopnia, o dopuszczalnej aktywności fizycznej powinien decydować lekarz. Nieodpowiednia aktywność fizyczna może prowadzić do urazów, niedotlenienia i innych powikłań związanych z przeciążeniem organizmu. Zbyt lekkie ćwiczenia z drugiej strony nie odniosą skutku.

Odpowiednio dobrane ćwiczenia w znacznym stopniu sprzyjają redukcji masy ciała i ogólnej kondycji zdrowotnej. Przyczyniają się do spalania tłuszczu i zwiększenia masy mięśniowej.

Aktywność fizyczną zwykle rozpoczyna się ćwiczeń powszechnie uznawanych za bezpieczne jak: pływanie, ćwiczenia w wodzie, joga czy marsz. Osoby w tym stanie nie powinny biegać bez nadzoru specjalisty czy wykonywać bardzo intensywnych ćwiczeń.

---

NASTĘPNE - LECZENIE