Twoje BMI: 22.14

Automatyczna interpretacja wyników

---

	BMI	WHtR	WHR	Tłuszcz
Twoje parametry	22.14	0.42	0.74	24.2%
Referencyjne	18.5 - 25	0.46 - 0.49	0.69 - 0.8	26.6% - 33.1%

Walidacja wskaźnika BMI

Do prawidłowej walidacji wskaźnika BMI niezbędne jest wprowadzenie Obwodu talii a w niektórych przypadkach także Obwodu bioder.

Obwód talii:	Wprowadzono
Obwód bioder:	Wprowadzono
Czy jest możliwe zwalidowanie BMI:	TAK

Wskaźnik BMI nie przeszedł walidacji.
Algorytm uznał, że bardziej adekwatnym wskaźnikiem do mierzenia otyłości lub niedowagi będzie wskaźnik WHtR.

Waga prawidłowa wynikająca z BMI

Twój wskaźnik BMI wynosi: 22.14. To prawidłowa masa ciała. Gratulacje!

Sprawdź pozostałe parametry oraz walidację w dalszej części interpretacji aby potwierdzić wskazania.

Niedowaga wynikająca z WHtR

Twój wskaźnik WHtR wynosi: 0.42. Jest to kolejny wskaźnik po wskaźniku BMI, na podstawie którego określa się stadium otyłości. Zgodnie z przyjętymi normami dla przeciętnych ludzi, wskaźnik ten klasyfikuje twój stan jako: Niedowaga , co w klasyfikacji BMI odpowiada Wychudzeniu.

Prawidłowy wskaźnik WHtR powinien mieścić się w granicach 0.46 - 0.49.
W przypadku Kulturystów i Sportowców jako osób z niższą masą tkanki tłuszczowej można przyjąć, że powinien się on mieścić w granicach 0.42 - 0.49.

Twój wskaźnik WHR obliczony na podsatawie obwodu talii i bioder wynosi: 0.74.

Wskaźnik ten jest praktycznie nieprzydatny jeżeli mamy do czynienia z niedowagą, wychudzeniem czy wygłodzeniem. Wykorzystuje go się głównie przy ocenie typu otyłości w nadwadze i chorobie otyłości.

W przypadku osób z prawidłową wagą może być jednak też wskaźnikiem zdrowia organizmu lub podatności na niektóre choroby.

Wartość wskaźnika WHR na poziomie 0,7 u kobiet oraz 0,9 u mężczyzn jest silnie skorelowana ze zdrowiem i płodnością.

Kobiety u których wartość WHR wynosi ok. 0,7 posiadają optymalny poziom estrogenów oraz są mniej podatne na choroby układu krążenia, cukrzycę, czy nowotwory jajnika. Natomiast u kobiet z wysokim WHR ( 0,8 i więcej) mogą występować problemy z zajściem w ciąże.

Mężczyźni z wartością WHR na poziomie ok. 0,9 są mniej narażeni na ryzyko wystąpienia zachorowań na raka prostaty i jąder oraz są bardziej płodni.

Przeczytaj więcej o tkance tłuszczowej

Szacowana masa tkanki tłuszczowej została policzona na podstawie średniej wskaźników YMCE oraz RFM. Te wskaźniki wypadają lepiej w przypadku większej części społeczeństwa. Wskaźnik BF (Body Fat Index) jest dobrym wskaźnikiem jedynie przy otyłości brzusznej w nadwadze i otyłości.

Ustalenie odpowiedniego poziomu tłuszczu zależy zarówno od płci danej osoby jak i jej wieku. Odpowiedni poziom tkanki tłuszczowej wzrasta także z wiekiem. Na uwagę zasługuje fakt, że kobiety potrzebują go znacznie więcej w organiźmie niż mężczyźni.

U Kulturystów oraz Sportowców w podanym wieku dopuszczalna masa tkanki tłuszczowej to zakres od 10% - 26.6% podczas zawodów oraz od 16.56% do 29.7% masy ciała poza zawodami.

Twój szacowany poziom tłuszczu to 24.2% masy ciała.

Pamiętaj, że to poziom wyliczony na podstawie wzoru. W rzeczywistości masa tkanki tłuszczowej w Twoim organiźmie może być inna. Aby dokładnie zbadać ilość tłuszczu, normalnie wykonuje się badania obrazowe lub bada się go mierząc grubość fałdów skórnych.

Poziom tkanki tłuszczowej w Twoim organiźmie znajduje się poniżej normy. Jeżeli jesteś osobą bardzo aktywną, taki poziom może być dla Ciebie odpowiedni. Jeżeli jednak nie prowadzisz aktywności fizycznych, może być to oznaką niedożywienia, co może doprowadzić w efekcie końcowym do anoreksji. W tym przypadku zastanów się nad poradą specjalisty i skontaktuj się z lekarzem.

Tłuszcz jest bardzo istotnym składnikiem ciała oraz samej diety. Zarówno jego nadmiar jak i niedobór ma ogromny negatyny wpływ na cały organizm, dlatego tak ważnym jest utrzymywanie go na odpowiednim poziomie.

Tkanka tłuszczowa nie tylko uczestniczy w magazynowaniu energii, ale również pełni funkcję organu endokrynnego wydzielającego wiele substancji bioaktywnych, zwanych adipokinami.

Zaburzenia w wytwarzaniu tych czynników powodują liczne nieprawidłowości metaboliczne oraz modyfikują odpowiedź immunologiczną organizmu - tak ważnej w całym naszym życiu a w szczególności w dobie obecnej pandemiii koronawirusa. Z tego powodu coraz więcej badań potwierdza cięższe przechodzenie tej choroby przez osoby z nadwagą lub otyłością.

Średnia waga kobiet w twoim przedziale wiekowym wynosi 76 kg.

Ważysz średnio o 20% (15 kg) mniej niż kobiety w podobnym wieku w Polsce.

Prawidłowa waga dla Twojego wzrostu powinna wynosić: 51-69 kg.

Zgodnie z podanymi informacjami posiadasz prawidłową wagę.

Średni wzrost kobiet w twoim przedziale wiekowym wynosi 165 cm.

Masz mniej więcej taki sam wzrost co większość kobiet w podobnym wieku w Polsce.

Prawidłowa waga a zdrowie:

Prawidłowa waga bardzo sprzyja zdrowiu i dobremu samopoczuciu. Nie jest jednak jedynym wyznacznikiem zdrowia. Osoby o prawidłowej wadze również są podatne na różne choroby i mogą ciężko zachorować.

Dlatego bardzo istotne są badania okresowe, kontrolne i profilaktyczne, w szczególności u osób przekraczających 40-50 lat oraz starsze.

Jak utrzymać prawidłową wagę

Utrzymanie prawidłowej wagi dla jednych jest bardzo proste, dla innych to katorżniczy wysiłek. Wpływ na to mają geny, styl życia, wychowanie, pochodzenie etniczne (głównie dot. rodzaju diety i spożywanych produkótów), kulktura społeczna, rozwój państwa, w którym żyjemy, sposób pracy i spędzania wolnego czasu, często zamożność ale i same przyzwyczajenia i własne nawyki.

Choć zwykle gdy mówimy o utrzymaniu prawidłowej wagi myślimy aby nie przytyć, to należy także pamiętać o tych osobach, które mają skłonności do niedowagi.

Zagrożenia u sportowców

Większa masa u sportowców wynika głównie z dużej masy mięśniowej oraz minimalnej masy tłuszczowej. Choć wśród sportowców z wagą przekraczającą w nieznacznym stopniu standardy wagowe osób o danym wzroście, notuje się mniej schorzeń i chorób wynikających z nadwagi, to i tak większa masa ciała, aktywny styl życia i często zbyt niska masa tkanki tłuszczowej wpływa w pewnym stoponiu negatywnie na organizm.

Niezaprzeczalne jest jednak to, że korzyści płynące z regularnej aktywności fizycznej przewyższają te potencjalne negatywne aspkety, nie mniej jednak należy o nich pamiętać i odpowiednio reagować, gdy wystąpią.

Najbardziej niebezpiecznym zagrożeniem sportowców są tzw. zespoły przeciążeniowe

Niewielkie obrażenia, rozwijające się powoli powodują różne formy miejscowego i zlokalizowanego zapalenia. Są to urazy przewlekłe, w których siła urazu nie jest duża, natomiast działa na organizm z dużą częstotliwością. Urazy te są trudne do zdiagnozowania i leczenia.

Najczęściej pojawiają się one po ok. 2 latach regularnego uprawiania sportu.

Najczęstrzymi sportami, które są przyczyną zespołów przeciążeniowych to:

• wszelkie sporty wytrzymałościowe (jak np. biegi długostansowe, triatlony itp.)
• sporty indywidualnych wymagające dużej techniki i powtarzających się ruchów (tenis, gimnastyka, podnoszenie ciężarów)

Urazy te w zdecydowanej większości dotyczą najczęściej kończyn dolnych, a w szczególności kolan, stóp oraz stawu skokowego

Objawy mogące wskazywać na stan zespołu przeciążeniowego:

• zaburzenia układu krążenia
• stany zapalne układu moczowo-płciowego
• zaburzenia miesiączkowania
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe
• nasilenie zmian w trądziku młodzieńczym
• odczuwanie stałego zmęczenia.
• skrócenie czasu krzepnięcia krwi
• obniżenie odporności organizmu
• częstsze infekcje - zwłaszcza górnych dróg oddechowych
• spowolnienie gojenia się ran i skrócenie czasu krzepnięcia krwi
• należą zaburzenia łaknienia
• zmiany nastrojów
• chwiejność emocjonalna
• lęk przed zawodami sportowymi
• poirytowanie
• depresja
• bezsenność
• zmniejszona motywacja
• wahania stopnia koncentracji

Innymi biochemicznymi wskaźnikami przetrenowania mogą być:

• wzrost liczby płytek krwi
• obniżenie stężenia hemoglobiny
• obniżenie stężenia żelaza
• obniżenie stężenia wapnia
• obniżenie stężenia glukozy
• obniżenie stężenia potasu

* http://www.h-ph.pl/pdf/hyg-2015/hyg-2015-1-041.pdf

Niedobór tkanki tłuszczowej

Dość istotnym ryzykiem wśród sportowców (nawet tych z większą wagą) jest niedobór odpowiedniej ilości masy tkanki tłuszczowej. Tłuszcz odgrywa ważną rolę w naszym organizmie. Tłuszcze to lipidy, inaczej kwasy tłuszczowe, bez których ludzki organizm nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować.

Tłuszcze odpowiadają między innymi za:

• prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego
• prawidłowe funkcjonowanie układu krwionośnego
• są niezbędne do pracy struktur błon komórkowych
• przyswajalności witamin A, D, E i K
• Uczestniczą w procesie wydzielania hormonów

Objawy związane z niedoborem tłuszczu:

• nieustannie odczuwanie głodu prowadzące do nagłych napadów głodu
• wysuszenie skóry
• zaburzenia w cyklu miesiączkowym lub jej całkowity zanik
• pogorszenie samopoczucia
• senność
• rozdrażnienie
• problemy z koncentracją
• depresja
• zaparcia
• zaburzenia w składzie mikroflory jelitowej

NASTĘPNE - BUDOWA CIAŁA

Aby dobrze określić budowę ciała, należy dokładnie i prawidłowo wymierzyć wiele części ciała, uwzględniając stan otyłości lub niedożywienia człowieka. W świecie antropometrii jest jednak szereg wzorów, na podstawie których można ją określić za pomocą tylko kilku parametrów. Zaliczają się do nich między innymi wskaźniki Queteleta, Sheldona czy Rohrera.

Te proste wzory bazują głównie na parametrach wzrostu i wagi, bez uwzględniania innych składowych. To dość kontrowersyjne podejście, dlatego powstały dodatkowe algorytmy umożliwiające mniej więcj określenie budowy sylwetki na podstawie większej liczby parametrów wejściowych.

Klasyfikacja poszczególnych typów budowy ciała w takich algorytmach wiąże się z uwypukleniem konkretnych cech dla danej budowy, tymczasem większość ludzi ma typ mieszany i trudno jest ich zaklasyfikować do jakiegoś konkretnego typu budowy ciała.

Co więcej parametry wejściowe sprawiają, że typ sylwetki może ulegać zmianom np. wraz ze zmianą otyłości człowieka, co z punktu widzenia fizjologicznego nie powinno mieć miejsca przy określaniu typu budowy ciała.

Pomijając ten drobny szczgół, można z mniejszym lub większym przybliżeniem określić "aktualny" typ sylwetki człowieka. Jest on przydatny przy określaniu typów i częstotliwości aktywności fizycznych czy rodzaju diety.

Poniżej klasyfikacja Twojej sylwetki na podstawie podstawowych wzorów prostych Queteleta, Sheldona oraz Rohrera:

Twoje parametry na podstawie różnych wskaźników:

	Queteleta	Sheldona	Rohrera	Powierzchnia ciała
Wskaźnik	367.46	1.33	42.16	1.67 m2
Typ budowy ciała	Mocna	Mezomorficzna	Atletyczny
Na pograniczu z	Pykniczny	-	-

Ze względu na prostotę powyższych wskaźników, zastosowaliśmy bardziej skomplikowaną walidację otrzymanych wyników zbudowaną w oparciu o trzycyfrową tablicę klasyfikacji somatotypowej budowy ciała Sheldona.

Dodatkowa klasyfikacja do oceny budowy ciała

PARAMETR	WARTOŚĆ	Budowa ENDOMORFICZNA	Budowa MEZOMORFICZNA	Budowa EKTOMORFICZNA
Na podstawie wskaźników Rohrera, Sheldona i Queteleta	-	(1)	(7)	(1)
BMI	22.14	(4)	(5)	(3)
Wzrost	166cm	(4)	(7)	(4)
Tkanka tłuszczowa	24.2%	(5)	(4)	(3)
Tkanka mięśniowa	58%	(6)	(7)	(1)
Tkanka kostna	4kg (8%)	(1)	(4)	(7)
WHR	0.74	(3)	(4)	(5)
WHtR	0.42	(2)	(6)	(5)
Szer. barków/bioder	0%
Obwód klatka/talia	0%
Szer. barków/wzrost	21%	(3)	(3)	(5)
Rozmiar odzieży	S	(2)	(3)	(7)
Rozmiar obuwia/wzrost	0.24	(2)	(6)	(6)
Rozmiar kołnierzyka	X	-	-	-
Długość spodni/wzrost Skala Michalskiego (-)	0 0 (-)
		3.6	5.3	4.7

Zbalansowana Sylwetka Ektomorficzna

Hybryda Ekto-mezomorficzna

Opis:

Zgodnie z przyjętymi normami za sylwetkę zbalansowaną uważa się taką, w której nie przeważa żaden z somatotypów.

Według teorii Sheldona, istnieją jednak tylko 3 główne somatotypy: Endomorfizm, Mezomorfizm oraz Ektomorfizm, co związane jest przede wszystkim z fizjologią układu kostno-szkieletowego danej osoby. W etapie późniejszym doszły typy mieszane pomiędzy wskaznaymi somatotypami. Nie mniej jednak, ponieważ Endo i Mezo niemal się wykluczają pod kątem budowy szkieletu, trudno jest mówić o sylwetce zbalansowanej pomiędzy tymi trzema typami.

Można powiedzieć, że sylwetką pośrednią pomiędzy tymi dwoma skrajnymi typami jest sylwetka mezomorficzna - to most pomiędzy słabym, wątłym i wysokim szkieletem ektomorfów a szerokim, bardzo silnym szkieletem endomorfów.

Nie mniej jednak, jeżeli którykolwiek z somatotypów przeważa chociaż o jeden punkt od pozostałych, przyjmuje się ten somatotyp za wiodący.

Sylwetka Ektomorficzna

Generalnie osoby z tą sylwetką są szczupłe i wysokie. Mają zwykle smukłą talię, wąskie biodra, długie nogi oraz wąskie i długie ramiona. Ich tkanka kostna jest dość niewielka, ale biorąc pod uwagę niewielką masę tłuszczową oraz mięśniową stanowi większy udział procentowy w masie ciała niż w przypadku pozostałych somatotypów.

Ektomorfowie posiadają szybki metabolizm i szybko spalają kalorie, wobec czego często odczuwają głód przez cały dzień. Niezależnie od tego, co, jak często i ile jedzą, nie przybierają łatwo na wadze. Niestety dotyczy to także tkanki mięśniowej, więc jej budowa wymaga odpowiedniej diety.

Słabością ektomorfików, jest podatny na urazy układ kostno-szkieletowy.

Hybryda Ekto-mezomorficzna

Osoby z ekto-mezomorficzną budową ciała to głównie ektomorfi z pewnymi cechami mezomorficznymi. Generalnie są tak samo wysocy i smukli ale mają nieco większą masę mięśniową w porównaniu do typowych Ektomorfików, przez co w mniejszym stopniu są narażeni na kontuzje. Ekto-morficy mają też nieco lepiej rozbudowaną i wydatniejszą klatkę piersiową.

Nadal jednak bardzo trudno im budować i utrzymać masę mięśniową, a o wypracowaną sylwetkę, zwykle muszą dbać odpowiednią dietą i aktywnością fizyczną.

Cechy sylwetki Ekto-mezomorficznej:

NASTĘPNE - ZALECENIA DIETETYCZNE

Utrzymywanie wagi za pomocą środków farmakologicznych

Stosowanie leków i suplementów diety w celu zachowania obecnej wagi nie ma żadnego uzasadnienia w medycynie.

Będąc w komfortowej sytuacji gdy masz prawidłową wagę, należy ją utrzymywać odpowiednią dietą i dobrze dobraną aktywnością fizyczną.

Dieta dla sportowców

Dieta sportowców oraz kulturystów zawsze powinna być dostosowana do wykonywanych rodzaju aktywności fizycznych, ich częstotliwości oraz natężenia.

W przypadku regularnego uprawiania sportów warto jest skorzystać z porad dietetyka, który dostosuje dietę, rodzaj produktów i kaloryczność posiłków do indywidualnych potrzeb osoby uprawiającej dany sport.

Jest to o tyle ważne, że wzmożony, regularny wysiłek fizyczny wymaga większej liczby dostarczanych kalorii a niekiedy i suplementacji witaminowej, ze względu na możliwość zaburzenia gospodarki tłuszczowej, która odpowiada za ich przyswajanie.

Poniżej udostępniamy standardowe informacje na temat kaloryczności i proponowanej diety w odniesieniu do podanych parametrów ciała oraz określonej automatycznie budowy somatotypowej.

Kalorie

Na podstawie dostarczownych danych obliczyliśmy Twoje zapotrzebowanie na kalorie. Twoje ciało do zachowania funkcji życiowych wymaga 1311 kcal/dzień. Jest to minimalna ilość kalorii, które musisz przyjmować dziennie.

W zależności od aktywności fizycznej, jaką wykonujesz lub planujesz wykonywać prezentujemy poniżej tablicę dziennego spożycia kalorii w celu zachowania obecnej masy.

Aktywność fizyczna	Aby zachować masę
Minimalna aktywność	1835 kcal/d
Średnia aktywność	2097 kcal/d
Znaczna aktywność	2294 kcal/d
Duża aktywność	2556 kcal/d
Ultra aktywność	3015 kcal/d

Zalecenia dietetyczne

Na podstawie Twojej budowy ciała oraz stanu otyłości, proponujemy stosować następujące zalecenia w zakresie diety. Pamiętaj, że w przypadku otyłości lub niedowagi dietę należy skonsultować lub powierzyć lekarzowi lub dietetykowi.

Zalecenia dietetyczne: Sylwetka Ektomorficzna, Niedowaga
BIAŁKO w diecie	30% (2-3g/kg masy ciała)
WĘGLOWODANY w diecie	50% (5g/kg masy ciała)
TŁUSZCZE w diecie	20% (1.5g/kg masy ciała)
WODA w diecie / dobę	3-4l
Ilość posiłków / dobę	5
Częstotliwość posiłków	co 2,5-3h
Przyjmowanie dodatkowych kalorii	TAK
Przyjmowanie preparatów multiwitaminowych	TAK
Ostatni posiłek	Zalecane tuż przed snem
Zakazane podjadanie między posiłkami	NIE
Zakazane podjadanie w nocy	NIE

NASTĘPNE - ZALECENIA TRENINGOWE

Aktywność fizyczna

Wysiłek fizyczny zapobiega nadmiernej masie ciała, zwiększa masę mięśniową i ogranicza masę tłuszczową. Obniża ryzyko zachorowania na choroby związane z nadwagą lub otyłością. Osoby z tendencją do niedowagi także potrzebują masy mięśniowej i zmagazynowanego w niej białka.

Regularne ćwiczenia zmniejszają ryzyko zachorowania na nowotwory jelita grubego, piersi czy błony śluzowej macicy.

Niektóre badania wskazują, że aktywność fizyczna zmniejsza także ryzyko zachorowania na raka płuc, wątroby, żołądka, nerek, jajników czy prostaty.

W większości przypadków aby zachować prawidłową wagę, (przy zachowaniu odpowiedniej diety) wystarczy wykonywać umiarkowane ćwiczenia przez 30 minut dziennie.

Wysiłek fizyczny:

• zapobiega odkładanie się pozyskanej energii jako nadmiarowa masa tkanki tłuszczowej
• zwiększa masę tkanki mięśniowej, która odciąża stawy
• reguluje długoterminowo ciśnienie skurczowe i rozkurczowe krwi
• zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych
• obniża ilość tzw. „złego” cholesterolu - LDL, zwiększają tym samym HDL -„dobry cholesterol”
• poprawia kondycję i samopoczucie

Pamiętaj jednak, że budowa ektomorficzna przy nieodpowiednich ćwiczeniach może prowadzić do szybkiej niedowagi. Dla tego typu budowy ciała nieodpowiedni jest także nadmiar ćwiczeń. Aby zbudować umięśnienie, należy wykonywać określone rodzaje trenigów a unikać wszelkich treningów, które mogą prowokować spalanie tkanki mięśniowej.

Zalecenia treningowe

Na podstawie Twojej budowy ciała oraz stanu otyłości, proponujemy stosować następujące zalecenia w zakresie terningów.

Trening: Sylwetka Ektomorficzna, Niedowaga
Długość treningów	Maksymalnie 50 minut
Intensywność treningów	Średnia aktywność
Tempo wykonywanych ćwiczeń	Wolne
Przerwy pomiędzy seriami	1,5 - 2 min.
Wskazany rodzaj treningów	Siłowe z dużym obciążeniem
Niezalecany rodzaj treningów	Cardio, Wytrzymałościowy, Aeorobowy
Aktywności pomiędzy treningami (Codzienna minimalna aktywność)	TAK

NASTĘPNE - LECZENIE