Twoje BMI: 17.58

Automatyczna interpretacja wyników

---

	BMI	WHtR	WHR	Tłuszcz
Twoje parametry	17.58	0.38	0.69	20.49%
Referencyjne	18.5 - 25	0.46 - 0.49	0.69 - 0.8	18.2% - 25%

Walidacja wskaźnika BMI

Do prawidłowej walidacji wskaźnika BMI niezbędne jest wprowadzenie Obwodu talii a w niektórych przypadkach także Obwodu bioder.

Obwód talii:	Wprowadzono
Obwód bioder:	Wprowadzono
Czy jest możliwe zwalidowanie BMI:	TAK

Wskaźnik BMI przeszedł walidację.
Poniważ wskaźnik BMI przeszedł walidację, będzie on uwzględniony w automatycznej interpretacji.

Niedowaga wynikająca z BMI

Twój wskaźnik BMI wynosi: 17.58. Wskaźnik wskazuje na Niedowagę. Jest to choroba, która widnieje w klasyfikacji ICD10 jako kod E44.1 - Niedożywienie białkowo-energetyczne, łagodne. Nieleczona może prowadzić do wychudzenia organizmu - umiarkowanego stanu niedożywnienia i powikłań z tym związanych.

Sprawdź pozostałe parametry oraz walidację w dalszej części interpretacji aby potwierdzić wskazania.

Niedowaga wynikająca z WHtR

Twój wskaźnik WHtR wynosi: 0.38. Jest to kolejny wskaźnik po wskaźniku BMI, na podstawie którego określa się stadium otyłości. Zgodnie z przyjętymi normami dla przeciętnych ludzi, wskaźnik ten klasyfikuje twój stan jako: Niedowaga , co w klasyfikacji BMI odpowiada Wychudzeniu.

Prawidłowy wskaźnik WHtR powinien mieścić się w granicach 0.46 - 0.49.

Twój wskaźnik WHR obliczony na podsatawie obwodu talii i bioder wynosi: 0.69.

Wskaźnik ten jest praktycznie nieprzydatny jeżeli mamy do czynienia z niedowagą, wychudzeniem czy wygłodzeniem. Wykorzystuje go się głównie przy ocenie typu otyłości w nadwadze i chorobie otyłości.

W przypadku osób z prawidłową wagą może być jednak też wskaźnikiem zdrowia organizmu lub podatności na niektóre choroby.

Wartość wskaźnika WHR na poziomie 0,7 u kobiet oraz 0,9 u mężczyzn jest silnie skorelowana ze zdrowiem i płodnością.

Kobiety u których wartość WHR wynosi ok. 0,7 posiadają optymalny poziom estrogenów oraz są mniej podatne na choroby układu krążenia, cukrzycę, czy nowotwory jajnika. Natomiast u kobiet z wysokim WHR ( 0,8 i więcej) mogą występować problemy z zajściem w ciąże.

Mężczyźni z wartością WHR na poziomie ok. 0,9 są mniej narażeni na ryzyko wystąpienia zachorowań na raka prostaty i jąder oraz są bardziej płodni.

Przeczytaj więcej o tkance tłuszczowej

Szacowana masa tkanki tłuszczowej została policzona na podstawie średniej wskaźników YMCE oraz RFM. Te wskaźniki wypadają lepiej w przypadku większej części społeczeństwa. Wskaźnik BF (Body Fat Index) jest dobrym wskaźnikiem jedynie przy otyłości brzusznej w nadwadze i otyłości.

Ustalenie odpowiedniego poziomu tłuszczu zależy zarówno od płci danej osoby jak i jej wieku. Odpowiedni poziom tkanki tłuszczowej wzrasta także z wiekiem. Na uwagę zasługuje fakt, że kobiety potrzebują go znacznie więcej w organiźmie niż mężczyźni.

Odpowiedni poziom tłuszczu w Twoim przypadku powinien oscylować od 18.2% do 25% masy ciała.

Twój szacowany poziom tłuszczu to 20.49% masy ciała.

Pamiętaj, że to poziom wyliczony na podstawie wzoru. W rzeczywistości masa tkanki tłuszczowej w Twoim organiźmie może być inna. Aby dokładnie zbadać ilość tłuszczu, normalnie wykonuje się badania obrazowe lub bada się go mierząc grubość fałdów skórnych.

Poziom tkanki tłuszczowej w Twoim organiźmie znajduje się na prawidłowym poziomie. Gratulujemy!

Tłuszcz jest bardzo istotnym składnikiem ciała oraz samej diety. Zarówno jego nadmiar jak i niedobór ma ogromny negatyny wpływ na cały organizm, dlatego tak ważnym jest utrzymywanie go na odpowiednim poziomie.

Tkanka tłuszczowa nie tylko uczestniczy w magazynowaniu energii, ale również pełni funkcję organu endokrynnego wydzielającego wiele substancji bioaktywnych, zwanych adipokinami.

Zaburzenia w wytwarzaniu tych czynników powodują liczne nieprawidłowości metaboliczne oraz modyfikują odpowiedź immunologiczną organizmu - tak ważnej w całym naszym życiu a w szczególności w dobie obecnej pandemiii koronawirusa. Z tego powodu coraz więcej badań potwierdza cięższe przechodzenie tej choroby przez osoby z nadwagą lub otyłością.

Średnia waga kobiet w twoim przedziale wiekowym wynosi 66 kg.

Ważysz średnio o 31% (21 kg) mniej niż kobiety w podobnym wieku w Polsce.

Prawidłowa waga dla Twojego wzrostu powinna wynosić: 47-64 kg.

---

Twoja waga jest mniejsza niż zakres prawidłowej wagi osób dorosłych o wskazanym wzroście.

Zaleca się zwiększenie masy ciała o 10 kg.

Średni wzrost kobiet w twoim przedziale wiekowym wynosi 170 cm.

Twój wzrost jest średnio o 6% (10 cm) niższy niż kobiet w podobnym wieku w Polsce.

Zagrożenia wynikające z niedowagi

Stan niedowagi to choroba! Jest sklasyfikowana wg kodów ICD10 pod numerem E44.1 - Niedożywienie białkowo-energetyczne, łagodne. Stan niedowagi często jest bagatelizowany, niedostrzegany lub trudno wykrywalny.

W tym stanie pacjent nie odczuwa wiele widocznych dolegliwości. Zmiany zachodzą jednak wewnątrz organizmu i mogą prowadzić do nieodwracalnych skutków i degradacji organizmu. Jest to szczególnie istotne w przypadku ciąży oraz okresu wzrastania młodzieży.

Podstawowym problemem osób w stanie niedowagi jest brak zaopatrzenia w energię, skutkiem czego organizm spala więcej kalorii niż jest w stanie pozyskać - innymi słowy sam się konsumuje pobierając niezbędną energię głównie z resztek tłuszczu ale i mięśni, czego rezultatem mogą być:

• Zanikanie tkanki tłuszczowej
• Zanikanie tkanki mięśniowej
• Nieprawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego
• Nieprawidłowe funkcjonowanie układu krwionośnego
• Zaburzenia miesiączkowania
• Niepłodność
• Problemy z utrzymaniem ciąży
• Osłabiony system immunologiczny
• Osteoporoza
• Paradontoza
• Nasilone stany depresyjne
• Obniżona sprawność umysłowa - trudności z koncentracją, uczeniem się
• Obniżona sprawność fizyczna
• Nieuzasadniona senność

Ponadto osoby w stanie niedowagi organizmu mogą zacząć odczuwać dolegliwości związane z brakiem niektórych witamin i minerałów:

• Brak witaminy A:
  • kurza ślepota
  • niska odporność
  • zmatowienie włosów
  • łamliwe paznockie
• Brak witamin z grupy B:
  • pelagra
  • zanik mięśni
  • paraliże mięśni
  • osteoporoza
  • choroby układu krążenia
  • niedokrwistość
  • problemy z żołądkiem
  • drżenie rąk
  • łuszcząca się skóra
  • rany na ustach
  • siwienie włosów
  • wypadanie włosów
  • depresja
  • apatia
• Brak witaminy C:
  • szkorbut
  • chroniczne zmęczenie
  • senność
  • suchość skóry
• Brak witaminy D:
  • osłabienie mięśni
  • bóle mięśni
  • osłabienie kości
  • osteoporoza
  • osteomalacja
• Brak witaminy E:
  • osłabienie mięśni
  • niedokrwistość
  • problemy z koordynacją ruchów
• Brak witaminy K:
  • problemy z krzepnięciem krwi
  • krwotoki wewnętrzne
  • mineralizacja kości
  • rozwój nowotworów
  • biegunki
• Brak żelaza:
  • anemia

NASTĘPNE - BUDOWA CIAŁA

Aby dobrze określić budowę ciała, należy dokładnie i prawidłowo wymierzyć wiele części ciała, uwzględniając stan otyłości lub niedożywienia człowieka. W świecie antropometrii jest jednak szereg wzorów, na podstawie których można ją określić za pomocą tylko kilku parametrów. Zaliczają się do nich między innymi wskaźniki Queteleta, Sheldona czy Rohrera.

Te proste wzory bazują głównie na parametrach wzrostu i wagi, bez uwzględniania innych składowych. To dość kontrowersyjne podejście, dlatego powstały dodatkowe algorytmy umożliwiające mniej więcj określenie budowy sylwetki na podstawie większej liczby parametrów wejściowych.

Klasyfikacja poszczególnych typów budowy ciała w takich algorytmach wiąże się z uwypukleniem konkretnych cech dla danej budowy, tymczasem większość ludzi ma typ mieszany i trudno jest ich zaklasyfikować do jakiegoś konkretnego typu budowy ciała.

Co więcej parametry wejściowe sprawiają, że typ sylwetki może ulegać zmianom np. wraz ze zmianą otyłości człowieka, co z punktu widzenia fizjologicznego nie powinno mieć miejsca przy określaniu typu budowy ciała.

Pomijając ten drobny szczgół, można z mniejszym lub większym przybliżeniem określić "aktualny" typ sylwetki człowieka. Jest on przydatny przy określaniu typów i częstotliwości aktywności fizycznych czy rodzaju diety.

Poniżej klasyfikacja Twojej sylwetki na podstawie podstawowych wzorów prostych Queteleta, Sheldona oraz Rohrera:

Twoje parametry na podstawie różnych wskaźników:

	Queteleta	Sheldona	Rohrera	Powierzchnia ciała
Wskaźnik	281.25	1.09	44.98	1.43 m2
Typ budowy ciała	Bardzo słaba	Ektomorficzna	Leptosomiczny
Na pograniczu z	Atletyczny	Mezomorficzna	-

Ze względu na prostotę powyższych wskaźników, zastosowaliśmy bardziej skomplikowaną walidację otrzymanych wyników zbudowaną w oparciu o trzycyfrową tablicę klasyfikacji somatotypowej budowy ciała Sheldona.

Dodatkowa klasyfikacja do oceny budowy ciała

PARAMETR	WARTOŚĆ	Budowa ENDOMORFICZNA	Budowa MEZOMORFICZNA	Budowa EKTOMORFICZNA
Na podstawie wskaźników Rohrera, Sheldona i Queteleta	-	(1)	(1)	(6)
BMI	17.58	(1)	(2)	(7)
Wzrost	160cm	(7)	(4)	(1)
Tkanka tłuszczowa	20.49%	(4)	(5)	(4)
Tkanka mięśniowa	60%	(6)	(7)	(1)
Tkanka kostna	4kg (11%)	(1)	(4)	(7)
WHR	0.69	(2)	(5)	(6)
WHtR	0.38	(2)	(6)	(5)
Szer. barków/bioder	254%	(7)	(1)	(1)
Obwód klatka/talia	139%	(1)	(7)	(1)
Szer. barków/wzrost	56%	(7)	(6)	(1)
Rozmiar odzieży	XXS	(7)	(5)	(1)
Rozmiar obuwia/wzrost	0.23	(3)	(6)	(5)
Rozmiar kołnierzyka	X	-	-	-
Długość spodni/wzrost Skala Michalskiego (-)	0 0 (-)
		3.8	4.8	3.8

Zbalansowana Sylwetka Mezomorficzna

Opis:

Zgodnie z przyjętymi normami za sylwetkę zbalansowaną uważa się taką, w której nie przeważa żaden z somatotypów.

Według teorii Sheldona, istnieją jednak tylko 3 główne somatotypy: Endomorfizm, Mezomorfizm oraz Ektomorfizm, co związane jest przede wszystkim z fizjologią układu kostno-szkieletowego danej osoby. W etapie późniejszym doszły typy mieszane pomiędzy wskaznaymi somatotypami. Nie mniej jednak, ponieważ Endo i Mezo niemal się wykluczają pod kątem budowy szkieletu, trudno jest mówić o sylwetce zbalansowanej pomiędzy tymi trzema typami.

Można powiedzieć, że sylwetką pośrednią pomiędzy tymi dwoma skrajnymi typami jest sylwetka mezomorficzna - to most pomiędzy słabym, wątłym i wysokim szkieletem ektomorfów a szerokim, bardzo silnym szkieletem endomorfów.

Nie mniej jednak, jeżeli którykolwiek z somatotypów przeważa chociaż o jeden punkt od pozostałych, przyjmuje się ten somatotyp za wiodący.

Sylwetka Mezomorficzna

Osoby o tej sylwetce są zwykle naturalnie muskularne. Najczęściej ich wzrost znajduje się w średnich przedziałach. Mają szersze i silne ramiona, wąską talią, dobrze rozbudowane mięśnie nóg oraz niewielką ilością tkanki tłuszczowej.

Osoby o budowie mezomorficznej są genetycznie predysponowane do budowania mięśni. Często wymagają nieco wyższego spożycia kalorii i więcej białka niż inne typy.

To prawdziwi szczęściarze! Z łatwością idzie im budowanie mięśni, ale z drugiej strony, brak aktywności fizycznej sprawia, że szybko ich organizm zacznie odkładać tkankę tłuszczową.

Cechy sylwetki mezomorficznej:

NASTĘPNE - ZALECENIA DIETETYCZNE

Leczenie niedowagi

Zwykle osoby w tym stanie nie wymagają leczenia szpitalnego. Nie podejmuje się więc działań mających na celu szybkie odżywienie organizmu. Leczenie skupia się głównie na zmianie diety, nawyków żywieniowych oraz wprowadzeniu lub zmniejszeniu aktywności fizycznych.

Leczenie niedowagi wiąże się zawsze ze zwiększeniem dziennej ilości kilo kalorii, tak by przekraczała ona dobowe zapotrzebowanie energetyczne. Jest to niezbędne do zbudowania odpowiedniej masy tkanki tłuszczowej oraz mięśniowej.

Ważnym elementem jest także zwrócenie uwagi na jakość przyjmowanych kalorii / pokarmu. W zależności od Twojego typu budowy ciała możesz potrzebować różnych składników. Najlepszym rozwiązaniem jest udanie się do specjalisty dietetyka, w celu uzyskania pomocy w ułożeniu zbilansowanej diety.

W niektórych przypadkach, konieczne jest także (głównie u osób, u których niedowaga spowodowana jest nadmierną aktywnością fizyczną) zmniejszenie aktywności fizycznej (ale nie jej zaniechanie), bądź jej wprowadzenie w przypadku osób z zanikiem masy mięśniowej.

Gdy przyczyną są zaburzenia psychiczne (anoreksja, bulimia itp.)

Jeżeli przyczyną stanu pacjenta jest anoreksja, builimia lub inne zaburzenia poprzez które pacjent "świadomie" odmawia przyjmowania posiłków lub przyjmowanie substancji odżywczych jest niewystarczające z tego powodu, równocześnie razem z leczeniem zachowawczym stosuje się terapie u psychiatry bądź psychologa.

Lekarz lokalizuje czynniki behawioralne, wzmacniające tendencje do odmawiania przyjmowania posiłków i zwykle przepisuje leki wspomagające jak np.:

• przeciwdepresyjne (np. Bioxetin, Seronil)
• neuroleptyki (np. Zolafren, Zolaxa)

Leczenie chirurgiczne

Nie stosuje się leczenia chirurgicznego przy niedowadze.

Kalorie

Na podstawie dostarczownych danych obliczyliśmy Twoje zapotrzebowanie na kalorie. Twoje ciało do zachowania funkcji życiowych wymaga 1278 kcal/dzień. Jest to minimalna ilość kalorii, które musisz przyjmować dziennie.

W zależności od aktywności fizycznej, jaką wykonujesz lub planujesz wykonywać prezentujemy poniżej tablicę dziennego spożycia kalorii w celu zachowania lub zwiększenia aktualnej wagi:

Aktywność fizyczna	Aby zachować masę	Aby zwiększyć masę	Prawidłowa masa za:
Minimalna aktywność	1789 kcal/d	2189 kcal/d	100 dni
Średnia aktywność	2044 kcal/d	2544 kcal/d	80 dni
Znaczna aktywność	2236 kcal/d	2786 kcal/d	72 dni
Duża aktywność	2492 kcal/d	3092 kcal/d	66 dni
Ultra aktywność	2939 kcal/d	3589 kcal/d	61 dni

Zalecenia dietetyczne

Na podstawie Twojej budowy ciała oraz stanu otyłości, proponujemy stosować następujące zalecenia w zakresie diety. Pamiętaj, że w przypadku otyłości lub niedowagi dietę należy skonsultować lub powierzyć lekarzowi lub dietetykowi.

Zalecenia dietetyczne: Sylwetka Mezomorficzna, Wychudzenie
BIAŁKO w diecie	20-25% (2g/kg masy ciała)
WĘGLOWODANY w diecie	60% (6g/kg masy ciała)
TŁUSZCZE w diecie	10-15% (0.5-1g/kg masy ciała)
WODA w diecie / dobę	3l
Ilość posiłków / dobę	5
Częstotliwość posiłków	co 2,5-3h
Przyjmowanie dodatkowych kalorii	NIE
Przyjmowanie preparatów multiwitaminowych	Tylko w otyłości
Ostatni posiłek	1 godzinę przed snem
Zakazane podjadanie między posiłkami	TAK
Zakazane podjadanie w nocy	TAK

NASTĘPNE - ZALECENIA TRENINGOWE

Aktywność fizyczna

Niedowaga może być spowodowana nadmierną aktywności fizyczną. W niektórych przypadkach lekarz może podjąć decyzję i zalecić zmniejszenie intensywności aktywności fizycznych.

W większości przypadków, niedowaga jest spowodowana jednak innymi czynnikami. w takim przypadku zalecane jest włączenie do leczenia regularnych aktywności fizycznych - w szczególności, gdy osoba z niedowagą nie posiada prawidłowo rozbudowanej tkanki mięśniowej.

Ponadto sama dieta i żywienie bez ruchu spowoduje przyrost głównie tkanki tłuszczowej. Jej rozmiar będzie nieadekwatnie duży w stosunku do masy reszty ciała, co także jest niebezpieczne dla organizmu. Z tego powodu aktywność fizyczna jest niezbędnym elementem leczenia niedowagi.

Wysiłek fizyczny:

• zapobiega odkładanie się pozyskanej energii jako nadmiarowa masa tkanki tłuszczowej
• zwiększa masę tkanki mięśniowej, która odciąża stawy
• reguluje długoterminowo ciśnienie skurczowe i rozkurczowe krwi
• zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych
• obniża ilość tzw. „złego” cholesterolu - LDL, zwiększają tym samym HDL -„dobry cholesterol”
• poprawia kondycję i samopoczucie

Budowa mezomorficzna przy nidowadze może wskazywać na bardzo intensywne treningi. Być może warto zastanowić się nad ich częściowym ograniczeniem.

Zalecenia treningowe

Na podstawie Twojej budowy ciała oraz stanu otyłości, proponujemy stosować następujące zalecenia w zakresie terningów.

Trening: Sylwetka Mezomorficzna, Wychudzenie
Długość treningów	50-80 minut
Intensywność treningów	Minimalna + Średnia aktywność
Tempo wykonywanych ćwiczeń	Średnie / szybkie
Przerwy pomiędzy seriami	0,5–1,5 min.
Wskazany rodzaj treningów	Siłowy, Wytrzymałościowy, Aeorobowy
Niezalecany rodzaj treningów	BRAK
Aktywności pomiędzy treningami (Codzienna minimalna aktywność)	Dowolnie

NASTĘPNE - LECZENIE